{"id":26802,"date":"2026-07-27T11:53:45","date_gmt":"2026-07-27T09:53:45","guid":{"rendered":"https:\/\/www.astor.com.pl\/poradnikautomatyka\/?p=26802"},"modified":"2026-07-31T14:20:23","modified_gmt":"2026-07-31T12:20:23","slug":"zmienne-i-komentarze-w-skryptach-kurs-industrial-graphics-w-oprogramowaniu-aveva-odc-26","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.astor.com.pl\/poradnikautomatyka\/zmienne-i-komentarze-w-skryptach-kurs-industrial-graphics-w-oprogramowaniu-aveva-odc-26\/","title":{"rendered":"Zmienne i komentarze w skryptach | Kurs\u00a0Industrial Graphics w oprogramowaniu AVEVA, odc. 26"},"content":{"rendered":"\n
<\/div>\n\n\n\n

W poprzednim odcinku poznali\u015bmy podstawy skrypt\u00f3w. Teraz dowiemy si\u0119 wi\u0119cej o zmiennych lokalnych i komentarzach w skryptach.<\/p>\n\n\n

\n

Kurs projektowania symboli Industrial Graphics w oprogramowaniu wizualizacyjnym AVEVA<\/strong><\/h3>\n1. Wprowadzenie do Industrial Graphics<\/a>
\n\n
\n
Edytor Industrial Graphics<\/h5>\n2. Edytor symboli Industrial Graphics<\/a>
\n3. Zaznaczanie i przesuwanie element\u00f3w graficznych<\/a>
\n4. Grupowanie element\u00f3w graficznych<\/a>
\n5. Wyr\u00f3wnywanie element\u00f3w graficznych<\/a>
\n6. Zmiana orientacji element\u00f3w graficznych<\/a>
\n7. Kolejno\u015b\u0107 element\u00f3w w osi Z (z-order)<\/a>
\n8. Dynamiczna zmiana rozmiaru<\/a>
\n9. Tworzenie symboli na podstawie zmiennych<\/a>
\n10. Wykorzystanie grafiki SVG w symbolach<\/a><\/td>\n
Projektowanie symboli<\/h5>\n11. Rysowanie linii<\/a>
\n12. Rysowanie kszta\u0142t\u00f3w<\/a>
\n13. Teksty i pola tekstowe<\/a>
\n14. Wy\u015bwietlanie statusu jako\u015bci danych<\/a>
\n15. Praca z przyciskami wyboru (radio buttons)<\/a>
\n16. Praca z kontrolk\u0105 kalendarza<\/a>
\n17. Praca z kontrolk\u0105 wyboru daty i czasu<\/a>
\n
Animacje<\/h5>\n18. Wprowadzenie do animacji<\/a>
\n19. Animacja wype\u0142nienia procentowego<\/a><\/td>\n
20. Animacja wy\u015bwietlania warto\u015bci<\/a>
\n21. Animacja wprowadzania warto\u015bci<\/a>
\n
Narz\u0119dzia zaawansowane<\/h5>\n22. Wprowadzenie do w\u0142a\u015bciwo\u015bci Custom Properties<\/a>
\n23. Dodawanie w\u0142a\u015bciwo\u015bci Custom Properties<\/a>
\n24. Wprowadzenie do styl\u00f3w<\/a>
\n25. Wprowadzenie do skrypt\u00f3w<\/a>
\n26. Edytor skrypt\u00f3w Industrial Graphics<\/a>
\n27. U\u017cywanie zewn\u0119trznych bibliotek w skryptach<\/a><\/td>\n<\/tr><\/tbody><\/table>\n<\/div>\n\n\n

Zmienne lokalne s\u0105 u\u017cywane w konkretnym skrypcie i nie s\u0105 dost\u0119pne w \u017cadnym innym miejscu aplikacji. Aby u\u017cy\u0107 zmiennej lokalnej, musimy j\u0105 zadeklarowa\u0107 w konkretnym skrypcie. Istnieje ona przez ca\u0142y czas wykonywania skryptu, a nast\u0119pnie znika. Je\u017celi skrypt jest cykliczny, w ka\u017cdej iteracji zmienna jest powo\u0142ywana do \u017cycia od nowa. Je\u017celi w dw\u00f3ch skryptach zdefiniujemy zmienne o tej samej nazwie, b\u0119d\u0105 one od siebie ca\u0142kowicie niezale\u017cne.<\/p>\n\n\n\n

Je\u017celi nie zadeklarujemy zmiennej, pr\u00f3ba jej u\u017cycia spowoduje b\u0142\u0105d. Jest to widoczne ju\u017c w edytorze \u2013 niezdefiniowane symbole s\u0105 oznaczane bordowym wyt\u0142uszczeniem.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Aby zadeklarowa\u0107 zmienn\u0105, u\u017cywamy s\u0142owa kluczowego dim<\/strong>. Najprostsza posta\u0107 wygl\u0105da tak:<\/p>\n\n\n\n

dim mojaZmienna;<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Taki zapis deklaruje zmienn\u0105 o nazwie mojaZmienna<\/strong>, brak informacji o typie powoduje, \u017ce przyjmowany jest typ domy\u015blny, czyli Integer<\/strong>. W nazwach wielko\u015b\u0107 liter nie ma znaczenia (mojaZmienna<\/strong> to to samo, co np. mojazmienna<\/strong> lub MojaZmienna<\/strong>).<\/p>\n\n\n\n

Je\u017celi chcemy zadeklarowa\u0107 zmienn\u0105 innego typu, musimy to zrobi\u0107 w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b:<\/p>\n\n\n\n

dim nazwa<\/em> as typ<\/em>;<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Obs\u0142ugiwanych jest wiele typ\u00f3w. W\u015br\u00f3d nich znajdziemy wszystkie podstawowe typy takie, jak boolean<\/strong>, integer<\/strong>, float<\/strong>, double<\/strong>, time<\/strong>, czy string<\/strong>. Ale obs\u0142ugiwane s\u0105 r\u00f3wnie\u017c bardziej rozbudowane typy, takie jak struktury czy klasy .NET.<\/p>\n\n\n\n

Nazwy zmiennych mog\u0105 mie\u0107 do 255 znak\u00f3w. Mo\u017cna w nich u\u017cywa\u0107 liter, cyfr oraz znaku podkre\u015blenia _<\/strong>. Nazwy zmiennych obs\u0142uguj\u0105 kodowanie znak\u00f3w Unicode, wi\u0119c mo\u017cliwe jest u\u017cycie znak\u00f3w z alfabet\u00f3w narodowych, nawet z takich j\u0119zyk\u00f3w, jak japo\u0144ski.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Zmienne boolean<\/strong> przyjmuj\u0105 warto\u015bci true<\/strong> lub false<\/strong> (prawda lub fa\u0142sz), ale akceptowane jest r\u00f3wnie\u017c przypisywanie do nich 1 (co odpowiada true<\/strong>) lub 0 (co odpowiada false<\/strong>).<\/p>\n\n\n\n

Typ time<\/strong> mo\u017ce przechowywa\u0107 dat\u0119 i czas. Funkcja skryptowa Now()<\/strong> zwraca aktualny czas, kt\u00f3ry mo\u017cemy przypisa\u0107 do zmiennej tego typu.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Za pomoc\u0105 s\u0142owa kluczowego dim<\/strong> mo\u017cemy r\u00f3wnie\u017c deklarowa\u0107 tablice zmiennych lokalnych, o maksymalnie trzech wymiarach. Tablice w QuickScript.NET s\u0105 indeksowane od 1, co oznacza, \u017ce pierwszy element ma indeks 1 (a nie od 0, jak w wielu innych j\u0119zykach, takich jak Python czy C++). Podobnie jak w przypadku pojedynczej zmiennej, pomini\u0119cie klauzuli as typ<\/em><\/strong> spowoduje, \u017ce zostanie zadeklarowana tablica liczb ca\u0142kowitych.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Zobaczmy bardziej z\u0142o\u017cony przyk\u0142ad skryptu, kt\u00f3ry u\u017cywa zmiennej obiektowej i klasy .NET.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Jest to skrypt wykonywany w momencie, gdy zdefiniowana w aplikacji zmienna submit<\/strong> zmienia warto\u015b\u0107 na True<\/strong> czyli 1<\/strong>. W pierwszej linii:<\/p>\n\n\n\n

dim speaker as<\/strong>  System.Speech.Synthesis.SpeechSynthesizer;<\/strong><\/p>\n\n\n\n

deklarowana jest zmienna speaker<\/strong>, kt\u00f3ra b\u0119dzie obiektem klasy .NET System.Speech.Synthesis.SpeechSynthesizer<\/strong>, kt\u00f3ry reprezentuje syntezator mowy. Druga linijka tego skryptu:<\/p>\n\n\n\n

speaker = new<\/strong> System.Speech.Synthesis.SpeechSynthesizer;<\/strong><\/p>\n\n\n\n

jest odpowiedzialna za utworzenie konkretnej instancji obiektu za pomoc\u0105 s\u0142owa kluczowego new<\/strong>. Jest to mechanizm dobrze znany z j\u0119zyk\u00f3w takich, jak C++, C# czy Java. W trzeciej linii:<\/p>\n\n\n\n

speaker.SpeakAsync(wordtosay);<\/strong><\/p>\n\n\n\n

wywo\u0142ywana jest metoda SpeakAsync()<\/strong> zdefiniowana w klasie System.Speech.Synthesis.SpeechSynthesizer<\/strong>. Metoda ta powoduje wypowiedzenie przez syntezator okre\u015blonego tekstu. Argument wordtosay<\/strong> jest w\u0142a\u015bciwo\u015bci\u0105 Custom Property typu String<\/strong>, zdefiniowan\u0105 w symbolu, dla kt\u00f3rego zosta\u0142 utworzony ten skrypt.<\/p>\n\n\n\n

Ostatnia linia zeruje zmienn\u0105 submit<\/strong>, aby skrypt wykona\u0142 si\u0119 tylko jeden raz.<\/p>\n\n\n\n

Uruchamiamy aplikacj\u0119. Warto\u015b\u0107 pisana w polu edycyjnym jest powi\u0105zana z w\u0142a\u015bciwo\u015bci\u0105 wordtosay<\/strong>, natomiast przycisk powoduje ustawienie warto\u015bci zmiennej submit <\/strong>na True<\/strong>. W efekcie po naci\u015bni\u0119ciu przycisku syntezator wypowiada to, co wpiszemy w tym polu.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Teraz przyjrzyjmy si\u0119 komentarzom. S\u0105 one pomocne w dokumentowaniu skryptu, co jest szczeg\u00f3lnie istotne, gdy wracamy do skryptu po d\u0142u\u017cszym czasie, albo gdy nad skryptem pracuje wiele os\u00f3b. Wszystko, co znajduje si\u0119 w komentarzach, jest pomijane podczas wykonywania skryptu.<\/p>\n\n\n\n

W skryptach QuickScript.NET mo\u017cna u\u017cywa\u0107 komentarzy wielowierszowych oraz jednowierszowych. Komentarze wielowierszowe s\u0105 zamkni\u0119te symbolami klamry {}<\/strong>. W tej spos\u00f3b mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c tymczasowo \u201ewy\u0142\u0105czy\u0107\u201d fragment skryptu bez jego usuwania \u2013 wystarczy obj\u0105\u0107 go klamrami, a przestanie by\u0107 wykonywany.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Komentarz jednowierszowy zaczyna si\u0119 od znaku apostrofu \u2018<\/strong>. Mo\u017ce on obejmowa\u0107 ca\u0142\u0105 lini\u0119 albo jej cz\u0119\u015b\u0107 \u2013 pomijane jest wszystko pocz\u0105wszy od znaku apostrofu a\u017c do ko\u0144ca danej linii. Kolejna linia b\u0119dzie ju\u017c wykonywana normalnie.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

W kolejnym, ostatnim ju\u017c odcinku<\/a> dowiemy si\u0119, jak u\u017cywa\u0107 zewn\u0119trznych bibliotek .NET w skryptach.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n